atomHS1
De gespannen veer van een flipperkast

Zondagmorgen, 8:50 uur krijg ik een appje van Lyacine. Hij kon er helaas niet bij zijn vandaag, want hij was ziek. Gezien het enthousiasme waar Lyacine mee traint en coacht, moest hij het wel flink te pakken hebben om niet te kunnen coachen.

Wederom zijn we met goede zin afgereisd naar de Enk in Rotterdam, de thuishaven van Atomium'61. De thuisploeg, die erom bekend staat te blijven vechten tot het laatste fluitsignaal heeft geklonken, wist dat het alles moest geven om ons te verslaan. Wij waren er klaar mee elke keer naast de pot te pissen, dus wilden voor een ommekeer gaan zorgen en 2 punten mee naar huis nemen.

Dit ging ook een lange tijd goed. We kwamen goed uit de startblokken en kwamen al snel op voorsprong. Helaas wisten we het gat niet verder uit te breiden en lieten we Atomium'61 terugkomen. Goede spelmomenten werden afgewisseld met stomme fouten. Uiteindelijk gingen we de rust in met een gelijke stand door een fraai doelpunt in de laatste seconde van Sander Lassooij.

In de rust werd besproken wat er veranderen moest. De 2e helft verliep uiteindelijk weer net zoals de eerste helft, alleen moesten we nu toch tot 2x toe een achterstand wegwerken. Dat kostte dus een hoop energie. Toch lukte het ons bij te komen tot 18-18. Maar toen zakte het als een kaartenhuis in elkaar. Wel als team, dat wel. We misten open kansen, vergaten te verdedigen, maakten passfouten in het veld etc. Ik had achteraf ook mijn vraagtekens bij wissels die ik maakte. Maar goed, winnen doe je als team, verliezen dus ook.... zowel binnen, als buiten de lijnen.

De wedstrijd eindigde in 30-20.

Ons team is als het ware de gespannen veer van een flipperkast. Die wordt op dit moment op spanning getrokken door alle verliezen.
Hopelijk wordt hij volgende week losgelaten, zodat dat balletje met hoge snelheid gaat rollen en blijft rollen... (bekijk dit anders even aan de binnenkant van je ogen) 20171127 224148

Tot volgende week.

vendeloofoto site