Zo, hier is dan eindelijk het vervolg en tevens het slot van het reisverslag uit Nancy (Frankrijk).

Zaterdag 22 augustus 2026: 1e toernooidag

Na het ontbijt kregen de heren van coach Wesley instructies voor de te dragen kleding, zowel binnen als uit buiten het veld en was het gereedmaken voor de plaatsingsduels van het toernooi. Op naar de sporthal, wat gelukkig slechts een kleine 10 minuten rijden bleek. De organisatie had netjes parkeerplaatsen voor de busjes geregeld en zo konden we de heren netjes voor de entree van het complex afzetten. In de hal was natuurlijk al de nodige actie te zien want het toernooi was al 2 duels onderweg. Zodoende konden de heren alvorens zij de kleedkamer opzochten, alvast even wat sfeer proeven. Ondanks de lagere temperatuur was het in de hal toch flink ‘afzien’ door de hoge luchtvochtigheid. Zonder je echt in te spannen, was het alweer flink zweten op de tribune. Een aantal spelers had zich reeds bij Soya gemeld voor het intapen en meer. Zij ‘waggelden’ derhalve meteen als jonge eendjes achter ‘moeders’ aan die het dit weekend zonder Sylvia moest zien te redden maar daar hoeven we ons absoluut geen zorgen om te maken want Soya staat haar mannetje letterlijk en figuurlijk wel.

De selectie was in poule A ingedeeld met het Franse Nancy Métropole Handball, tevens de organisator van het toernooi en het Belgische HC Kraainem. De thuisclub had het team uit de Brusselse regio in de openingswedstrijd met ruim verschil verslagen en was wellicht een team dat zeker niet onderschat mocht worden. De 13-14 ruststand in het voordeel van ons Haagse combinatieteam was miniem maar had veel groter kunnen en moeten zijn. Een matige restart na de pauze gaf de Fransen alle gelegenheid om de rollen om te draaien en zodoende kreeg onze favorieten, geheel onnodig, een fiks tikkie te verwerken, eindstand 29-25.

Met de nodige teleurstelling sjokte het gevolg naar de eetzaal waar gelukkig wel een heerlijke pasta (wat een verrassing maar prima geprepareerd door het ingevlogen kokkie 😉) op het menu stond en zodoende kwam langzamerhand aan tafel het besef dat er eigenlijk nog niets aan de hand was want er stond nog een duel op het programma en bij winst, blijf je nog steeds in de race voor de eerste 4 plaatsen in het toernooi. Na de lunch was het dan ook proberen zoveel mogelijk te ontspannen cq rust te pakken. Sommigen deden dat bij het kijken naar een volgende partij in de hal waar het echt niet echt aangenaam vertoeven was door de hoge luchtvochtigheid, anderen zochten buiten wat verkoeling en rust in de schaduw rondom het sportcomplex.

Tijdens het eerste duel werden we trouwens aangenaam verrast door de aanwezigheid van Anne (vriendin Jonah) en mams Mieke en ook Thijs kreeg support op de tribune toen Oma Bea, mams Barbara en aanverwante familie de hal binnenwandelde. Dat maakte het wel meteen een stuk gezelliger op de tribune tussen alle lokale fans.

De heren waren ondertussen alweer druk met de voorbereiding op duel twee, dat zoals gezegd gewonnen moest worden en dat was gelukkig niet aan dovemansoren besteed want na een wat trage start, kreeg de ploeg de smaak te pakken en werden de Belgen na een lekkere, snelle pot de maat genomen en stond er een prima eindstand van 31-23 op het scorebord. Het doel om bij de laatste 4 te eindigen was in ieder geval behaald en o.b.v. de resultaten betekende dit op klokslag 12.00 uur de volgende dag een treffen tegen Hurry Up, de andere Nederlandse vertegenwoordiger bij dit internationale gezelschap en winnaar van poule B.

Eindelijk even lekker douchen en vanaf 19.15 uur kon men weer aansluiten in de rij voor het avondbuffet waarbij de couscous niet bij iedereen in de smaak viel maar de chili con carne prima smaakte.

Een uurtje later stapten de selectie weer in de busjes richting het hotel waar het even flink zoeken was naar een parkeerplekje maar we zijn natuurlijk niet voor een gat te vangen 😉Terug naar het hotel voor een ontspannen avond waarbij de wens cq verzoek van de trainer natuurlijk begrijpelijk was om rekening te houden met het feit dat ook de zondag nog de nodige energie van de actieve spelers zou vragen. De boodschap was zonder enige reactie prima overgekomen en zodoende ging het gehele gezelschap naar bar PopKfé, recht tegenover het hotel waarbij een ieder geheel naar eigen keuze en zin achter de flipperkast kon uitleven, een strike kon gooien bij de talloze bowlingbanen, een spelletje pool kon spelen of met die lastige kaartspelletjes met opdrachten van Sten kon meedoen (o.a. Bussen, Kingsen of Vikingen). Samengevat blijken dit best lastige kaartspelletjes waarbij men vooral lol beleeft aan het feit dat een ander steeds in de fout gaat. Blij dat het fris werd aan de tafel op het terras, ‘vluchtten’ we naar binnen voor een potje bowlen en met Soya hebben we hoogste scores behaald op 2 supervette flipperkasten 😉

Zo rond de klok van 00.30-01.00 uur was het hele gezelschap weer terug op de kamer en kon het licht uit!

Zondag 23 augustus 2026: finaledag

Omdat dit tevens de dag was om uit te checken, moesten de heren bij het gereedmaken voor het ontbijt en de 2e toernooidag ook aan de slag met het pakken van de overige spullen/kleding zodat ook deze bagage mee kon in de bus en we na de prijsuitreiking aan het einde van de dag meteen richting Nederland konden afreizen. Daarom al vroeg uit de veren en een heerlijk kort ochtendwandelingetje naar de bus gemaakt en deze voor het hotel geparkeerd. Het was bij het buffet al flink druk geweest want menig doorreizende buitenlandse toerist stond buiten al te wachten op een touringcar die hun ongetwijfeld weer naar een volgende bestemming zou brengen. Betekende ook vrij baan om dan maar ook gelijk even te gaan ontbijten en na een heerlijke wafel met abrikozenjam, een croissantje en een yoghurtje naar binnen te hebben gewerkt, vervolgens een cappuccino getapt en deze lekker buiten voor de entree van het hotel, waar ondertussen ook teambegeleider annex co-chauffeur Bart al een plekje had gevonden, naar binnen geslurpt.

Langzamerhand lieten ook de selectiespelers hun gezicht zien en werden de busjes alweer snel tot aan de nok toe gevuld met tassen. Na alle laatste administratieve afhandelingen met het hotel trokken we met de hele stoet weer richting de sporthal voor de finaledag, met om 12.00 uur de kruisfinale tegen Hurry-Up. Nadat ik mijn passagiers bij het complex had afgezet, kon ik meteen aan de slag met m’n 2e klusje van de dag: boodschappen doen. Chauffeuren is één ding en dat doen we met heel veel plezier maar voordat je het weet word je gedurende het weekend geheel ‘spontaan’ tot ‘boodschappen Guy’ gebombardeerd en dat is natuurlijk prima maar naast de gebruikelijke zaken als flessen water, lees: heel veel water want het Franse water is te drinken maar heeft wel een soort van ‘chloor’ nasmaak, schoner kan het niet zou je kunnen zeggen maar toch 😉 en natuurlijk fruit (met speciaal voor de hoofdcoach framboosjes), dan voelt een verzoekje voor mascara op het boodschappenlijstje toch wat vreemd aan en het was niet voor Soya.  Helaas was de mij toegewezen assistent Marijn nog in geen velden te vinden dus maar alleen op pad in Nancy. Gelukkig is Google Maps zeer betrouwbaar en dan lukt het ook prima om de weg naar supermarkten in een onbekende stad te vinden.

Aangekomen bij de sporthal kwam Bart mij al tegemoet en konden de boodschappen meteen door naar de kleedkamer en zocht ik aansluitend een plekje op de tribune om een livestream te kunnen verzorgen. De spelers waren ondertussen al aan de warming up begonnen en hadden er zin in. Iets na het middaguur gingen de Hollandse teams met elkaar de strijd aan voor een plekje in de finale.

Onze favorieten leken in de juiste flow te zitten want bij rust stond er een fraaie en dikverdiende 13-10 voorsprong op het scorebord. Op het oog dus een prima uitgangspositie voor de 2e 25 minuten en die begeerde finaleplaats binnen te slepen. Maar zoals we allen weten, zegt een dergelijke stand bij handbal helemaal niets en al leken we constant op voordeel te blijven qua score, naarmate het einde naderden kwam de Drentse ploeg toch weer langszij en in de laatste halve minuut op voorsprong. De laatste aanval van onze vrienden leek een 7m op te leveren en dus een gelijkspel maar de arbitrage besliste anders en zodoende ging de overwinning naar Hurry-Up en moesten de heren genoegen nemen met een duel om de 3e en 4e plaats.

Helaas niet het gewenste resultaat maar wel zeer leuk handbal gezien en hopelijk voor de staf een goede, eerste graadmeter om te zien waar de selectie staat als het gaat om de opbouw naar de competitie.

Er kon niet te lang worden geëvalueerd en/of geanalyseerd want het duel om de 3e plaats stond al om 15.00 uur gepland en er moest ook nog geluncht worden. En het is dat er maar korte tijd was om de overheerlijke penne en farfalle, voorzien van crème-saus en reepjes kips allemaal weer te laten zakken, anders hadden we misschien nog wel een keer opgeschept 😉

Terug naar het handbal want zoals gezegd konden de heren nagenoeg meteen weer de kleedkamer in om zich voor te bereiden op het laatste duel van de dag. Natuurlijk had de selectie liever de finale gespeeld maar een revanche tegen het organiserende Nancy HB, geeft natuurlijk ook wel wat extra motivatie en al snel bleek dat de heren de ‘vergissing’ van een dag eerder, binnen no time wilde goedmaken. De ene na de andere aanval werd met superprecisie en veel snelheid doeltreffend afgerond en verdedigend werd er heerlijk ‘geknokt’. De ruststand van 17-11 in 25 minuten was dan ook volkomen terecht, en ook de Franse fans beseften snel dat hier maar één team die 3e plaats verdiende te winnen en dat was na 50 minuten natuurlijk WHC/Hercules. De laatste treffer (30) was eigenlijk de mooiste toen Thijs de laatste aanval van de Fransen wist te stoppen en in de slotseconden, nog voor de zoemer, over de keeper in het doel wist te gooien, eindstand 30-23 en dus zeker niet de 27-22 die door de organisatie op de socials is gedeeld maar ach, wij waren getuigen en kunnen Thijs’s score altijd bevestigen.

De finale leverde geen Nederlandse winnaar op maar tot ieders verrassing mocht het minder geachte Metz de grote beker met de oren ophalen. De meeste prijzen waren echter voor onze favorieten want Thijs werd tot beste keeper van het toernooi uitgeroepen en Sten Maas mocht naar de prijzentafel komen om de prijs voor beste speler (MVP) op te halen. Vervolgens mocht de hele selectie naar de tafel om de 3e prijs in ontvangst te nemen.

Niet veel later was het snel afscheid nemen van de organisatie en bedanken voor alles rondom het toernooi en de bus in. Er moest ook nog gegeten worden en daarom kozen wij voor het meest gewilde ‘restaurant’ met de grote M en niet veel later snelden de busjes weer over de glooiende wegen van de regio grand Est, Luxemburg en de Belgische Ardennen om rond 00.30 uur eindelijk het parkeerterrein van Boswijk op te rijden en iedereen zsm z’n bedje ging opzoeken. Op naar de volgende uitdagingen deze week met trainingen en vrijdag en zaterdag de Haagse Handbal Dagen bij Hellas …….   En door!

À bientôt

Nog een paar feitjes:

  • De mascara was voor Renzo
  • Gijs had een foto met de vrouwelijke arbiters en dacht hiermee als eerste een rijtje van de Bingo kaart te hebben volgemaakt (zie galerij)
  • Renzo bestrijdt dit natuurlijk en ik denk dat de jury (Jonah/Koen/Stan) hier nog wel even zoet mee zijn wie hier uiteindelijk als winnaar uit de strijd komt (wordt vervolgd?)
  • De selfie van Lars en Tsjeu is weliswaar te laat maar echt en zeker geen A.I. Mauro 😉 (zie galerij)
  • Stan heet vanaf nu Zwink, voorstel voor Stan van Vliet: Standje of Stannie ….
  • Mooiste niet-handbalactie: Renzo met zijn side flip (zie filmpje ergens hieronder)